KDE bestaat nu bijna 30 jaar en ik ben al vanaf het begin een KDE-gebruiker. In die drie decennia is er ontzettend veel veranderd. Inmiddels zitten we op KDE Plasma 6.6 (bijna 6.7) en is het uitgegroeid tot een prachtig en volledig aanpasbaar product.
Het maken van een back-up van je KDE-instellingen is echter al jaren een ondoorzichtig proces, zeker voor beginnende Linux-gebruikers. Ik stelde hierover een vraag op een KDE-discussieforum: welke configuratiebestanden horen nu eigenlijk bij de basis? De meningen daarover lopen uiteen. Wat opvalt, is dat veel mensen vasthouden aan oude gewoontes en nauwelijks onderscheid maken tussen de basisinstellingen van KDE zelf, de instellingen van KDE-applicaties en die van overige software.
Ik deel het op in drie groepen:
De basisinstellingen omvatten alles wat is gedefinieerd via de KDE Systeeminstellingen, inclusief plugins (plasmoids) en KWallet. Daarna komen de instellingen van de officiële KDE-applicaties en ten slotte de configuratie van alle overige software.
De relevante locaties waar applicatiedata wordt opgeslagen zijn:
.config.localWanneer je een Linux-machine met KDE Plasma opnieuw installeert, wil je zo snel mogelijk je vertrouwde werkomgeving terugkrijgen. Door te beginnen met alleen de basisinstellingen start je met een schoon en vertrouwd systeem, zonder de ballast van overbodige configuratiebestanden. Groep twee en drie staan apart omdat je sommige applicaties na een herinstallatie misschien niet meer wilt gebruiken. Alles in één back-upbestand stoppen betekent dat je meteen te maken krijgt met configuraties die niet meer relevant zijn. Groep twee en drie zouden eventueel samengevoegd kunnen worden, maar ik geef de voorkeur aan een duidelijke scheiding tussen KDE-software en de rest.
Hoe kijk jij hier tegenaan? Laat het weten via dexter@linuxtips.nl